Andropauza

ANDROPAUZĄ określamy zespół objawów występujących u mężczyzn po 50. roku życia charakteryzujący się:

• uderzeniami gorąca,
• impotencją, utratą libido,
• uczuciem zmęczenia, zaburzeniami snu, depresją,
• zmniejszeniem beztłuszczowej masy ciała i masy kości,
• wzrostem masy tłuszczu, głównie w zakresie tułowia
• Oraz zmniejszonym wydzielaniem hormonów: dehydroepiandrosteronu, hormonu wzrostu i IGF-I, melatoniny, testosteronu.

Jak często występuje?
Szacunkowo przyjmuje się, że częstość występowania "andropauzy" w populacji mężczyzn:
- po 50. roku życia wynosi 10-20%
- po 60. roku życia - 20-30%
- po 70. roku życia - 30-40%
- po 80. roku życia - 40-50%.

Podczas gdy u mężczyzn średnie stężenie testosteronu w surowicy wraz z wiekiem obniża się bardzo powoli, średnio o 1% rocznie, to u kobiet stężenie estradiolu po 50.  roku życia, po menopauzie, spada gwałtownie. Dlatego niektórzy, negując istnienie andropauzy, wolą posługiwać się takimi terminami jak:

• adrenopauza,
• sarcopenia,
• zespół słabości,
• częściowy niedobór androgenów u starzejących się mężczyzn

• zaburzeń procesów oksydoredukcyjnych,
• nagromadzenia wolnych rodników,
• rozwoju oporności na insulinę,
• nadciśnienia,
• hiperlipidemii,
• miażdżycy i zmian zakrzepowych.
• zmniejszenia odporności komórkowej i humoralnej
• rozwoju nowotworów

W miarę starzenia się, poczynając już od 30. roku życia, obniża się poziom głównego androgenu nadnerczowego dehydroepiandrosteronu (DHEA) i jego metabolitu siarczanu dehydroepiandrosteronu (S-DHEA). Zmniejsza się też wydzielanie hormonu szyszynki-  melatoniny. Dodatkowo stopniowo obniża się także poziom testosteronu oraz wolnego testosteronu. Wzrasta natomiast poziom estradiolu i białka wiążącego hormony płciowe. W następstwie tego ilość biologicznie dostępnego testosteronu ulega dalszemu zmniejszeniu.

Konsekwencje andropauzy
Narastające wraz z wiekiem niedobory hormonalne prowadzą do:

Niektórzy mężczyźni odczuwają słabszą wydajność psychofizyczną. Mężczyźni z tej grupy łatwiej się męczą, skarżą się na nieoczekiwane zlewne poty (zwłaszcza nocne) oraz uderzenia gorąca do głowy.
Wielu mężczyzn w tym okresie tyje. Jest to spowodowane zachwianiem stosunku testosteronu do estradiolu na korzyść tego drugiego w związku z czym pojawia się większa ilość tkanki tłuszczowej, której rozłożenie jest zbliżone do typu kobiecego. Umiejscawia się on więc w okolicach podbrzusza w okolicach piersi i na pośladkach.
Stopniowo narastający niedobór testosteronu prowadzi do pojawienia się osłabienia, zaburzeń koncentracji, kłopotów z pamięcią, spowolnienia reakcji. Niejednokrotnie stwierdza się zmienność nastrojów, niekiedy z tendencją do depresji.
Według specjalistów- andrologów najwcześniej pojawiają się zaburzenia w sferze życia płciowego.

Impotencja
Zgodnie z definicją "impotencja" jest to niemożność uzyskania wzwodu w stopniu sztywności niezbędnym do odbycia prawidłowego stosunku.
Impotencja koreluje ze spadkiem stężenia androgenów, głównie siarczanu dehydroepiandrosteronu w osoczu (S-DHEA).
U mężczyzn impotencja jest jednym z najbardziej czułych wskaźników zmniejszenia przepływu krwi w łożysku naczyniowym.  Jest też czułym wskaźnikiem zachorowalności i umieralności z powodu choroby wieńcowej.
Przepływ krwi przez ciała jamiste podczas wzwodu wzrasta 8 do 10 razy, tj. z 5 do 50 ml/min (1% pojemności minutowej serca). Zwężenie łożyska naczyniowego np. o 60% odbija się na jakości wzwodu, z reguły prowadząc do impotencji. Natomiast podobne zmniejszenie przepływu krwi o 60% przez naczynia wieńcowe nie wywołuje jeszcze żadnych objawów klinicznych, ponieważ podczas wysiłku przepływ wieńcowy zwiększa się tylko 3- lub 4-krotnie.

Jeżeli chcesz poznać więcej informacji na temat andropauzy oraz żywienia w tym okresie skontaktuj się z naszym dietetykiem.